Van het regenwoud naar het zonovergoten strand

Weer een leuke week achter de kiezen. Nog een paar mooie dagen in Coffs Harbour gehad. Zo ben ik onder meer nog met een Nederlander en een 'Kiwi' naar een klein eilandje voor de kust gelopen/gezwommen. Het zeewater was erg helder en heerlijk op temperatuur.

Ook heb ik, zoals in m'n vorige bericht aangekondigd, gevoetbald bij de lokale Northern Storm FC. Aangezien er geen reguliere competitie meer was, speelden de clubleden een onderlinge competitie. In de eerste partij kon ik me nog laten gelden (3-3, tweemaal Huisman), maar in de tweede partij gingen we kansloos ten onder. Van clubpresident Don kreeg ik nog een bal met clublogo mee. Kan ik onderweg nog wat ballen en ik moest 'm beloven bij thuiskomst even een mailtje te sturen met een foto. Zou ie er een mooi berichtje voor hun website van maken.

Vanuit Coffs Harbour ben ik een klein stukje het binnenland ingegaan. In het dorpje Bellingen heb ik 2 nachten geslapen. Het hostel was een beetje 'flower power' (net als de rest van het dorp), maar wel gezellig. Zo rook het hele hostel naar wierrook (zelfs in de busjes hadden ze wierrook), werd er continu sixties/seventies muziek gedraaid, hing het hostel vol met zelfgemaakte vage foto's en zijn, volgens een vage baardmans aldaar, alle politici corrupt.

Vanuit het hostel in Bellingen heb ik deelgenomen aan een schitterende wandeltocht door het regenwoud van Dorrigo. We kwamen langs prachtige watervallen, 'giant stingy trees' en 'strangle trees'(die de stingy trees weer wurgen). Ook heb ik tijdens de tocht kennis gemaakt met 'leechers', oftewel: bloedzuigers. Zodra deze warmte voelen, laten ze zich uit de bomen/struiken vallen, in de hoop zo op de bron van die warmte terecht te komen. Ik heb er een aantal vroegtijdig van m'n hals en vooral m'n schoenen kunnen halen. Ze probeerden zelfs via m'n vetergaatjes naar binnen te kruipen. Later op de avond, toen ik zou douchen, bleek er toch een duidelijk geslaagd in z;n opzet. Mijn broek kleurde aan de achterkant namelijk aardig rood. Als ze je te pakken hebben, gebruiken ze een anti-stollingsstof, waardoor je een paar uur door blijft bloeden. Geeft een flinke bende...

In Dorrigo ook nog de grootste prive-collectie van treinen gezien: ruim 200 treinstellen en zo'n 60 locomotieven en zelfs een tank uit de WOII. Het was de collectie van een doorgedraaide verzamelaar, die iedere keer als er geld bijelkaar was voor een museum, het geld toch weer uitgaf aan nieuwe treinen. Het plan voor een museum was er al in 1975...

Sinds vrijdagavond zit ik in de kustplaats Yamba. Een erg leuk dorpje met een spliksplinternieuw hostel. Het hostel heeft zelfs een zwembad op het dak!

Vandaag was een erg mooie zonnige dag, dus ik besloot naar het strand te gaan. Daar zag ik vele mensen bezig met bodyboards, dus ik weer over de heuvel terug naar het hostel en ook zo'n ding opgehaald. Als je een goed op een golf terechtkomt, is het een mooi gevoel om bijna tot het strand aan toe door te 'surfen'.

Voor de beste golven is het wel slim om een stukje van het strand af te peddelen. Hier moest ik mijn angst voor haaien toch even overwinnen, maar zo gevaarlijk zou het toch ook niet zijn. Toen hoorde ik een gesprekje tussen twee jongetjes die dichtbij mij eveneens op goeie golven wachten. De 1e tegen de 2e:"Why don't you come overhere? Is it because of the sharks?" De 2e:"Yes, cause there are no nets anymore, my parents don't allow me to go any further." Iets 'further' lag ik dus op m'n bodyboard. Slik! Gelukkig was er nog iets verder uit de kust een zwemwedstrijd aan de gang. Een mooie veilige buffer dus.

De komende dagen zit ik nog in Yamba. De weersvoorspellingen lijken erg goed. Misschien ga ik me dus toch nog maar eens op een bodyboard wagen.